Door Bertus & Carla
Op donderdag 18 maart jl., zijn wij nadat Carla terug was gekomen van de kapper, vertrokken naar Berlijn. Omdat het toch bijna 7 uren met de auto er rijden is, hebben wij ( zoals iedere pensionado dat te horen doen), rustig aan gedaan.
Tegen 18.00 uur in de avond kwamen wij bij het hotel aan, waar wij ons vehikel, onder het hotel konden parkeren. Ik was heel blij dat wij een “Clio” hadden, want een groter voertuig was daar niet te parkeren. Deze (vrij dure keuze) hadden we bewust gemaakt, omdat het parkeren in Berlijn, lastig kon zijn en we wilden ons (uiteraard) alleen met het dansen bezig houden.
De danslocatie lag op 10 minuten lopen en was perfect te doen ( de route hadden we donderdagavond alvast gelopen, zodat we vrijdag (wederom) relaxt er naar toe konden gaan. Zeker omdat de wedstrijd Open senioren IV, pas om 11.00 uur in de ochtend van start ging. Voordat wij onder zeil gingen, hadden wij Aziatisch gegeten, wat heerlijk en licht verteerbaar was. Ja, je moet er wat voor over hebben, als je voor Nederland genomineerd wordt, om aan zo’n dansfestijn deel te mogen nemen.
Een strenge beveiliging zorgde ervoor dat er 96 deelnemende internationale dansparen, geheel veilig en soepel, naar de kleedkamers ( die een paar etages lager in het grote gebouw lagen) begeleid konden worden. Mooi ruim de tijd genomen om de vloer te verkennen en lekker op te warmen, zodat zich geen onaangename verrassingen voor de wedstrijd zouden komen. Op de valreep nog even een High Five gedaan met onze landgenoot en Top fotograaf Rob Ronda en toen ging het los.
Heel ontspannen en vol goede moed, begonnen wij aan de wedstrijd en hebben we drie rondes mogen dansen, en zijn op de 34 ste plaats geëindigd. Met een goed gevoel keken wij terug op de wedstrijd, maar vroegen ons af, of de ontspannenheid, wel de juiste keuze was geweest!!
Op zaterdag hebben wij heerlijk Berlijn verkend en cultuur gesnoven, door veel bekende bezienswaardigheden aan te doen. Het is best emotioneel, om te zien onder welke erbarmelijke omstandigheden de inwoners van Berlijn ( in west en in oost ) hebben moeten leven. Omdat het in de middag heerlijk zonnig was, kon een terrasje pakken niet worden overgeslagen. Uiteindelijk hebben we de tocht het meeste per voet gedaan, wat ook weer bijdroeg aan de soepelheid van onze ouderlijke lichamen..
Op zondag moesten wij heel vroeg uit de veren. Om 5.15 uur ging de wekker van Carla al, zodat zij zich in alle rust op kon maken. Ik kon nog even lekker tot 05.30 uur blijven liggen ( want zo’n kale kop, heeft verder niet zoveel zorg nodig, om gereed te maken voor de wedstrijd). Om 7 uur, konden wij nog even snel ontbijten en toen weer lopend naar de danslocatie toe. Deze dag deden er op het EK 116 Europese dansparen mee en ging zich in de Arena ( de grootste zaal van de hal ) voltrekken.
Uiteraard hadden wij weer een mooie plek in de zaal veroverd, zodat we na iedere dansserie, nog snel een slok water konden nemen. Nog in het achterhoofd de opmerking van de vorige wedstrijd (ontspannen dansen), waren we nu meer gefocust en ervan overtuigd om alles eruit te halen wat binnen ons vermogen lag ( uiteraard ook door onze coaches op bepaalde punten gewezen, nadat zij de geposte foto’s hadden bekeken van de Open wedstrijd van vrijdag jl.).
Voordat de wedstrijd begon, werd de parade gehouden. Dit verliep heel snel, anders dan dat wij bij andere EK ’s en WK’s gewend waren. Meestal namen de toespraken ruime tijd in beslag. Om 10.00 uur ging de EK in Berlijn van start. De eerste ronde ging aardig goed en wij waren dan ook niet bang, dat wij niet waren doorgeplaatst naar de 2 e ronde.
Dat bleek ook te kloppen, maar in deze ronde werd het een ander verhaal. De Engelse wals ging iets minder dan in de 1 e ronde ( door de zeer stroeve vloer, ging het uitstrekken op tel 2 minder goed), maar de Tango en Weense wals gingen weer beter. Door een inschattingsfout kwamen we in de Slowfox in botsing met een ander danspaar, waardoor we minder mooie figuren konden laten zien, dan dat we normaal doen. Ook de Quickstep verliep niet vlekkeloos, dus we twijfelden dan ook, of we de 3 e ronde zouden halen.
De juryleden hadden toch een andere mening en wilden ons toch terugzien in de 3 e ronde. Over deze ronde hadden wij beiden een heel goed gevoel en verliep ook zonder foutjes. Gezien het feit, dat er in deze ronde veel minder crosjes te verdelen waren, werd dit het einde van onze deelname aan deze EK. Wij kijken terug op een mooie 36 ste plaats en zijn heel tevreden (en zijn relaxt) huiswaarts gegaan. Het was een hele eer om ons land te mogen vertegenwoordigen op zo’n hele grote wedstrijd. Door de organisatie werd met veel respect rekening gehouden met de aantal deelnemende dansparen per serie op de dansvloer en niet de heats vol te proppen.
Groetjes, Carla en Bertus.